KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/23372 E., 2014/17718 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme ve müsadere
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,
2-TCK'nun 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın güvenlik tedbiri niteliğinde olduğu ve bu itibarla aleyhe bozma ve değiştirme yasağına konu olamayacağı gözetilerek;
Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin 8. bendin çıkarılmasına, yine hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin 4. bendin çıkarılarak yerine "Sanığın hapis cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,c,d bentlerinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/23372, K. 2014/17718, 28 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama