Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/3039 K.2013/25292

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nun 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, madde ile düzenlenen hak yoksunluğu kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğundan ve hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür.

Hükümden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karsısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı yasanın 106/3.maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümden "... sanıkların adli para cezasını yasal süresi içerisinde ödememesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 52/4 ve 5275 sayılı kanunun 106/3 maddesi gereğince para cezasının ödenmeyen kısmına karşılık gelen gün miktarınca hapsedilmelerine, bu hususta sanığa yasal ihtaratın yapılmasına, (ihtarat yapılamadı) " ilişkin ibarenin çıkartılması ve hükmün sair yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.