KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/44 E., 2013/21580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere, iade
Karar Metni
563 kelime·3 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Yasal süreden sonra hükmü temyiz eden müştekiler vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanığın temyizine gelince;
Sanık hakkında, 5846 sayılı Yasa'nın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, 5846 sayılı yasanın 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b bendinde "bandrol almaksızın çoğaltan ve yayan veya eser sahibinin ve bağlantılı hak sahibinin haklarını ihlal edecek şekilde bedelsiz yayan, bu kanuna ve ilgili mevzuata uygun alınmış bandrolleri mevzuatta belirlenen şekilde yapıştırmadan bedelli ve bedelsiz yayan kişiler hakkında, iki yıldan dört yıla kadar hapis veya elli milyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasına veya zararın ağırlığı dikkate alınarak her ikisine birden hükmolunur" denilmektedir.
5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 4.fıkrasında "bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan dağıtan veya ticari amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." içtimayı düzenleyen 13.fıkrasında; "bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71.maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71.maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." hükümleri yer almaktadır.
5728 sayılı yasa ile değişik 71/1.maddesinde "bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek; Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan ya da hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle ya da sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran ya da depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" ifadelerine yer verilmiştir.
5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 61/9.maddesi gereğince "adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağına" dair düzenleme 19.12.2006 tarih 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önce işlenen suçlarda 5846 sayılı yasanın 71/1.maddesinde yer alan seçimlik adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 52/1.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası olduğu açıktır.
Tüm bu yasal düzenlemeler ve suç tarihi de gözetildiğinde; izinsiz çoğaltılmış ve bandrolsüz oyun CD'si satmak şeklindeki sanığın eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2005/7-67 Esas, 2005/97 Karar ve 19.07.2005 tarihli kararında da belirtildiği üzere 5846 sayılı yasanın "manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz" suçunu düzenleyen 71 ve "bandrolsüzlüğü" düzenleyen 81.maddede tanımlanan suçları oluşturduğundan, şikayetin bulunduğu ve şikayetçinin hak sahibi olduğunu kanıtladığı, keza suç vasfındaki değişiklik değerlendirilerek, 5846 sayılı yasanın 81/13.madde yollamasıyla sanık hakkında aynı yasanın 71.madde uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/44, K. 2013/21580, 12 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama