Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/5788 K.2013/15676

Üçüncü kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesi uyarınca Bartın Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 25/09/2009 tarihli ve E-768662 sayılı trafik suç tutanağı üzerine,

Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 13/10/2009 tarihli ve 2009/764 kabahat, 2009/762 sayılı idarî yaptırım kararıyla 3.600,00 Türk lirası idarî yaptırım uygulanmasını müteakip, sürücü belgesinin geri alınması talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Bartın Sulh Ceza Mahkemesinin 24/10/2011 tarihli ve 2011/552 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.03.2013 gün ve 15278 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2013 gün ve KYB.

2013/91061 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin alkollü araç kullanma eylemini geriye doğru son beş yıl içersinde 26/04/2008 tarihinde olmak üzere bir kez işlediği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesinde yer alan "...geriye doğru beş yıl içerisinde üç veya daha fazlasında ise, sürücü belgeleri beş yıl süreyle geri alınır..." şeklindeki düzenleme ve aynı Kanun'un 112/1. maddesi hükmü uyarınca, yetkili ve görevli olduğu anlaşılan mahkemesince işin esasına girilerek,

son alkollü araç kullanma kabahatinin işlendiği 25/09/2009 tarihinden geriye doğru beş yıl içersinde yalnızca bir defa alkollü araç kullandığı anlaşılan kabahatlinin sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alınması talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde idarî yaptırım kararını kim ya da hangi makam vermişse buna ek olan geçici olarak sürücü belgesinin geri alınması işleminin de o merci tarafından verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;