Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/8055 K.2014/4648

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir.

Somut olayda da; sanığın adli sicil kaydında yer alan kaydın mahkumiyet kararı niteliğinde bulunmayan CMK.nun 231/6. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükümden ibaret olması ve bu hükmün dosya tekrar ele alındığında beraat kararıyla da sonuçlanmasının mümkün bulunması nedeniyle, sanığın daha evvel kasıtlı bir suçtan mahkum olmama koşulunu engelleyen bir kayıt oluşturmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre sanık hakkında CMK.nun 231/6.maddesi yönünden adli sicildeki kayıt engel teşkil etmeyeceğinden, CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına esas sübjektif koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sanığın kasıtlı suçtan mahkum olduğu gerekçesiyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığna dair yazılı şekilde hüküm kurulması,