KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/8841 E., 2014/7820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ...'in gözaltında kaldığı sürenin TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemiş ise de, bu husus infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
1-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,
2-Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu yargılamada katılan sıfatını almadığı halde yararına vekalet ücretine hükmolunması,
3-Sanıklar hakkında tayin olunan ve kısa süreli olmayan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyun üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkra hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanıkların temyiz İtirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkarılarak yerine "Sanıkların TCK.nun 53. Maddesinin (1) numaralı fıkrasının a, b ve d bentlerinde belirtilen haklardan ve kendi alt soyu
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/8841, K. 2014/7820, 15 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama