Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/9889 K.2014/21277

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında aynı neviden Dairemizin 2013/12953 esas sayılı dosyası kapsamında temyize konu Adana 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2011 tarih ve 2010/933 Esas ve 2011/515 karar sayılı, 2013/10463 esasa sayılı dosyası kapsamında temyize konu aynı mahkemenin 22/04/2011 tarih ve 2010/984 Esas ve 2011/370 karar sayılı ve 2014/517 esas sayılı dosyası kapsamında temyize konu 21/04/2011 tarih ve 2010/977 Esas ve 2011/364 karar sayılı davalarının da bulunduğu anlaşıldığından,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/04/2014 gün ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildi gibi, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilerek TCK’nun 43.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden söz konusu davaların birleştirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,