Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/10094 K.2014/13985

Birinci kez alkollü araç kullanmak ve kaza yerinde ayrılmak eylemlerinden dolayı H..

K.. hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5 ve 81/d maddeleri uyarınca 804,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına dair Düzce İl Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Şube Müdürlüğünün 14/11/2012 tarihli ve GR 000862 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulü ile idari para cezasının 154 Türk lirası olarak düzeltilmesine,

sürücü belgesi geri alma tutanağının iptaline dair, Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/10/2013 tarihli ve 2012/840 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/02/2014gün ve 15287 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2014 gün ve KYB. 2014-87384 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Muterize birici kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasını da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8.maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde.

İdari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yarı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden,

başvurunun esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;