Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/11840 K.2016/1569

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkındaki hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın 4733 sayılı yasanın 8/4 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararın gerekçe kısmında 5607 sayılı yasanın 3/5 maddesi uyarınca cezalandırıldığından söz edilerek kısa karar ile gerekçede çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Dava konusu eşya hakkında 13/01/2012 tarihli müzekkere ile imha suretiyle tasfiye kararı verildiği halde tasfiye kararının sonucu tespit edilmeden eşya hakkında yazılı şekilde müsadereye yer olmadığına hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3- Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 51/3. fıkrasına aykırı olacak şekilde denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

4- Mahkum olduğu 1 yıl 8 ay süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

5- Doğrudan verilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2 ve hapis cezasının ertelenmesi esnasında ise aynı Kanun’un 51/1 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,