KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/14301 E., 2014/13536 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2014
- Tebliğname No
- K.Y.B. - 2014/113470
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Kaçakçılık suçundan sanık M.. T..'ın, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/11 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/9-c. maddesi gereğince kamunun uğradığı zararın tamamen giderilmesi koşuluyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2013 tarihli ve 2013/345-395 sayılı kararına yönelik itirazın kabulünü ilişkin İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2014 tarihli ve 2013/1233 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.03.2014 gün ve 20905 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2014 gün ve KYB.
2014-113470 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 9. fıkrasında “Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler hâlinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.” hükmü uyarınca İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın 725,30 Türk lirası kamu zararını denetim süresi içerisinde birer ay ara ile 4 eşit taksitte ödemesine karar verildiği gözetilmeksizin,
zarar miktarının ve taksit sayısının kararda gösterilmediği şeklindeki gerekçe ile itirazın reddi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/14301, K. 2014/13536, 30 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama