Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/14307 K.2014/14443

4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a.maddesine aykırılıktan kabahatli Z.. B.. hakkında, Karayolları Genel Müdürlüğü Bolu XIII. Bölge Müdürlüğü'nün 06/03/2013 tarihli ve .................. sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Düzce 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 12/09/2013 tarihli ve 2013/327 değişik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28/03/2014 gün ve 226779 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2014 gün ve ................. sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmi Gazete'De yayımlanarak yürürlüğe giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 32.maddesi ile 4925 sayıl Karayolu Taşıma Kanunun 26/a.maddesi, "Bu Kanunun;

a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." şeklinde değiştirildiği nazara alındığında, kabahatlinin gerçekleştirdiği eylemin yetki belgesiz yolcu taşımacılığı yapmak olduğu,

bu kapsamda Karayolları Genel Müdürlüğü Bolu XIII. Bölge Müdürlüğünce kabahatli hakkında uygulanan 06/03/2013 tarihli ve ............ sayılı idari para cezasına ilişkin tutanağın kesinleşmeden önce 6495 sayılı Bazı Kanun ve kanun Hükmünde Kararnamelerde değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 32.maddesi ile kabahatlinin eylemine ilişkin lehine değişiklik yapılarak kabahatlinin eyleminin bin Türk lirası idari para cezasına gerektirdiği gözetilmeden başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun

yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;