Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/1580 K.2015/13596

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından ve 5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesinde düzenlenen "etkin pişmanlık" ile 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"nın ayrı müesseseler olduğu gözetilmeden "5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesi gereğince etkin pişmanlık göstermemesi ve davetiye tebliğine rağmen ilk duruşmaya gelmediği"ne dair yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer

olmadığına karar verilmesi isabetli değil ise de; suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararın giderilmemiş olması, CMK'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2- Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" karar verilmesi,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,