Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/17319 K.2014/20912

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/5 ve 34. maddelerine aykırılıktan D.. G.. hakkında, 877,00 Türk lirası idari para, 77,00 Türk lirası İdari para cezası ve 2 yıl süre ile sürücü belgesine el konulmasına dair Turhal Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 25/06/2013 tarihli ve FP seri, ... sıra sayılı kararı ve aynı tarihli 005925 sayılı sürücü belgesi geri alma tutanağına yönelik başvuru üzerine,

başvurunun kabulüne ve idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turhal Sulh Ceza Mahkemesinin 29/07/2013 tarihli ve 2013/300 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24/04/2014 gün ve 28513 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2014 gün ve KYB. 2014/172570 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Muterize alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı, idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, müterizin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesinde "İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür", hükmü karşısında idare mahkemesine görevsizlik kararı vermek gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabahatli hakkında trafik idari para cezası karar tutanağı ile verilen idari para cezası ile birlikte 25/06/2013 tarihli 005925 sayılı sürücü belgesi geri alma tutanağı ile sürücü belgesinin geri alınması işleminin de uygulandığı ve muteriz tarafından her iki işleme 26/06/2013 tarihli dilekçeyle itiraz edildiği halde, idari para cezasına yönelik itiraz konusunda herhangi bir hüküm kurulmamasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;