Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/18867 K.2016/2835

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, yine suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşından küçük olmasına rağmen davaya çocuk mahkemesi sıfatıyla bakılmaması, bazı celselerin kapalı yerine açık yapılması ve kararında gizli tefhim edilmesi gerekirken açık olarak tefhim edilmesi temyiz inceleme gününde suça sürüklenen çocuk 18 yaşını doldurduğundan telafisi mümkün olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. fıkrasında "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır" aynı yasanın 11. fıkrasında ise, "İnfaz edilen hapsin süresi, adli para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri bırakılan adli para cezasının tahsili için ilam, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adli para cezası tahsil edilir." şeklinde düzenlemelerin bulunduğu gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuğa hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına, karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nun 53/4. madde fıkrası gereğince, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,