KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/18902 E., 2015/18030 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanık...'in temyizi üzerine yapılan incelemede
Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen sanık ...'in temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanıklar... ve ...'un temyiz itirazlarının incelenmesinde,
1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan sanıkların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ettikleri ve karar yerinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-(b) bendinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin bir değerlendirme de yapılmadığı nazara alınarak, dosya arasında kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının bulunmadığı ve sanıkların savunmalarının alınması için yazılan talimat evrakına kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının eklenmemesi nedeniyle kamu zararından haberdar olmadıkları halde kamu zararının ödenmemesi nedeniyle başka gerekçe de gösterilmeden ve diğer objektif ve sübjektif değerlendirmeler yapılmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,
2- Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın 4733 sayılı yasanın 8/4-son cümlesi uyarınca imha suretiyle tasfiyesine hükmedilmesi,
3- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin de uygulanacağı, ancak kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna tabi tutulmayacağı gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/18902, K. 2015/18030, 25 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama