Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/19249 K.2015/14757

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın 4733 sayılı yasaya muhalefet suçuna ilişkin olduğu ve bu suçtan zarar gören ... Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Şikayetçi ... Kurumu vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Şikayetçi ... Kurumu kamu davasından usulüne uygun olarak haberdar edilmemiş ve davaya katılmamış ise de, 5271 sayılı CMK’nın 260.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dava konusu eşya hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk hakkında, sokak üzerinde poşet içerisinde 97 karton gümrük kaçağı sigarayı ticari amaçla bulundurmaktan kamu davası açılmış olup, suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmasında, sigaraların kendisine ait olmadığını, poşetler içinde ne olduğunu bilmeden yardım amaçlı taşıdığını, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil olduğu ve bu delill ile mahkumiyet kararı verilemeyeceğinden sonucu itibariyle karar doğru görülmekle;