Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/19655 K.2015/19301

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Mükerrir olan sanık hakkında TCK'nun 58.maddesi hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkeme tarafından sanığa, 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı yerine gümrüklenmiş değer kamu zararı olarak bildirilmiş ve Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. maddesi değerlendirilmeden kurum zararının giderilmediğinden bahisle sanık hakkında CMK nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili değerlendirmede aynı zamanda “ mahkememizden yine kaçakçılık suçundan verilen kesinleşmemiş mahkumiyetlerinin ve devam eden dosyasının bulunması ve suça olan eğilimi nazara alındığında sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmediğinden ” şeklindeki gerekçeye de dayanılmış olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

2-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın 5607 sayılı Yasa'nın 16. maddesi uyarınca tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince