Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/19661 K.2015/20386

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı yasanın 4/4 maddesi uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça konu aracın 5607 sayılı Yasa'nın 13. maddesindeki şartlar oluşmadığından iadesi gerekirken sanık adına kayıtlı aracın üçüncü şahsa ait olduğundan bahisle iadesi yönünde karar verilmesi,

3-TCK'nin 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-5271 sayılı CMK'nin 232/6 maddesine aykırı olarak gün adli para cezasının hesabı sırasında uygulanan yasa maddeleri gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,