KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/20218 E., 2015/19614 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2013/90594
- Mahkemesi
- Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/12/2012
- Numarası
- 2012/709 (E) ve 2012/1537 (K
- Suç
- 5015 sayılı Yasaya aykırılık
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Malen sorumlu K.. K..'nın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede
21.01.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 04.02.2013 günü temyiz eden malen sorumlunun temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Katılan E.. K.. vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
1- Sanığın talimatla alınan savunmasında, usulüne uygun zarar bildirimi yapılması üzerine katılan idarenin zararını taksitler halinde ödeyebileceğini beyan ederek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ettiği, sanığın sabıka kaydının bulunmadığı, yine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşulları arasında sayılan ve 5271 sayılı CMK'nun 231/6-b maddesinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmaksızın, olaydan kaynaklanan zararın giderilmediği gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla;
CMK'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Malen sorumlu K.. K..'nın aracın kaçak eşya nakline tahsis edildiğini bildiğine ve iyiniyetli olmadığına ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile aracın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/20218, K. 2015/19614, 5 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama