Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/20830 K.2015/22383

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Ceza Genel Kurulu'nun 04.06.2013 tarihli 2012/1256 E, 2013/286 K sayılı kararından açıkça anlaşılacağı üzere, ilk kararda erteli hapis cezasına ilişkin hükmün sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında, sabıkalı oluşu, suça olan eğilimi, cezası ertelendiği takdirde bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, uzun süreli hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Müsadere maddesinin 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1-son delaletiyle TCK.nun 54/1 maddesi yerine, hükümde 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1 maddesi olarak gösterilmesi,