Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/21960 K.2015/18338

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin 11.02.2013 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Adli sicil kaydı ve ilam örneğine göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK 58.madde hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına nazaran bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar tesisi,

Davaya konu kaçak makaronlar hakkında 06.09.2012 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, makaronlar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasa'nın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temiyz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasında "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesi c bendinde yer alan haklarından koşullu salıverilme tarihine" kısmına "kendi altsoyu haricindeki diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi,