Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/22037 K.2014/20837

Ağır ve tehlikeli işlerde çalışanlara mesleki eğitim aldırmamak eyleminden E..

A... hakkında, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 85 ye 108.maddeleri gereğince 587.400 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 19/12/2012 tarihli ve 522260 sayılı İdarî yaptırım kararına başvurunun kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 30/09/2013 tarihli ve 2013/10 değişik iş sayılı kararına itirazın kabulü ile bahse konu mahkeme kararının kaldırılmasına dair mercii İstanbul 40.Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarihli ve 2013/193 değişik iş sayılı kararını müteakip,

başvurunun kısmen kabulüne ilişkin İstanbul 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2014 tarihli ve 2013/10 değişik iş sayılı ek kararına vaki itirazın reddine dair mercii İSTANBUL 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2014 tarihli ve 2014/48 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.06.2014 gün ve 39571 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2014 gün ve KYB.

2014-225887 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, idari yaptırım konusu mesleki eğitim alınmaksızın ağır ve tehlikeli işlerde çalışan işçilerin sadece 31’inin kabahatli şirket bünyesinde çalıştığı, diğer işçilerin ise muteriz şirketin alt işvereni konumundaki şirket çalışanları olduğunun iddia edildiği,

alt işveren şirkete ait işçilerin mesleki eğitimlerinin bulunmayışı itibariyle asıl işveren şirkete idari yaptırım uygulanamayacağı cihetle, kabahat fiiline konu işte çalışanların muteriz şirket dolayısıyla asıl işveren şirketin işçisi olup olmadığının tespiti, aksi hâlde bu işçiler yönünden idari yaptırım kararının kaldırılması gerektiği gözetilmeksizin itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;