Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/22457 K.2016/5366

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiş,aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği cihetle, TCK'nun 51/3.maddesi gereğince denetim süresinin verilen cezadan daha az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl denetim süresi tayin edilmesi,

2- Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak , kazanılmış hak teşkil etmeyen ve güvenlik tedbiri niteliğinde olan TCK'nun 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E.2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı icabettirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca ; denetim süresine ilişkin hüküm fıkrasından “1 yıl” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin eklenmesine,

hüküm fıkrasında 10 nolu bentten sonra gelmek üzere “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-a-b-d-e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya TCK'nun 53/1-c maddesinde yazılı hak yoksunluğunun anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına,