Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/22837 K.2014/20246

Basit yaralama suçundan Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan O..

K..'ın, başka bir mahkemede cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı yargılamasının bulunduğu ve bu suçun cezanın üst sınırının 7 yıl olduğu gerekçesiyle, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 02.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararına yönelik şikayetin reddi ile söz konusu kararın onanmasına ilişkin Konya İnfaz Hakimliğinin 03.01.2014 tarihli ve 2014/12 esas,

2014/12 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile infaz hakimliği kararının kaldırılmasına dair KONYA 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2014/67 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.04.2012 gün ve 25582 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2014 gün ve KYB. 2014-149099 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Bu kararı müteakip, hükümlünün koşullu salıverilme tarihine 1 yıldan az kalması sebebiyle kalan cezasının 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Konya Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 29.01.2014 tarihli ve 2014/217 değerlendirme sayılı kararının reddine ilişkin Konya İnfaz Hakimliğinin 29.01.2014 tarihli ve 2014/340 esas, 2014/337 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile infaz hakimliği kararının kaldırılmasına, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere sanığın tahliyesine dair Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2014 tarihli ve 2014/251 değişik iş sayılı kararını kapsayan infaz dosyası incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

1-5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iade kararına yönelik itirazın kabulü yönünden;

Dosya kapsamına göre, Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasını b ve c bentlerinin iptal edildiği, bununla birlikte 5275 sayılı Kanun'un açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine ilişkin 14/4.maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesinin halen yürürlükte olduğu,

söz konusu maddelerin birbirinden farklı durumlara ilişkin olup, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geniş yorumlanamayacağı ve 5275 sayılı Kanun'un 14/4.maddesine teşmil edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi sebebiyle Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2014/67 değişik iş sayılı kararına,

2-Cezanın 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı yönünden;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 1, 2 ve 3.fıkralarında koşullu salıverilmesine 1 yıldan az kalan hükümlünün kalan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilmesinin şartlarının gösterildiği,

ancak bu şartların incelenmesinden önce gerekli ön koşulun 1.fıkra gereğince hükümlünün altı aydır açık ceza infaz kurumunda bulunması gerektiği (aynı Kanun'un geçici 4.maddesi uyarınca bu şart 31.12.2015 tarihine kadar uygulanmaz.), ya da 2.fıkra gereğince açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşması gerektiği, bu halde de şartların oluştuğu tarihten itibaren en az 6 aylık sürenin kapalı ceza infaz kurumunda geçirilmesi koşulunun aynı Kanun'un geçici 4.maddesi uyarınca 31.12.2015 tarihine kadar uygulanmayacağı,

görüldüğü üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infaz edilebilmesi için hükümlünün ya açık ceza infaz kurumunda bulunması veya kapalı ceza infaz kurumunda bulunmasına rağmen açığa ayrılma şartlarını taşıması gerektiği, halen yürürlükte bulunan 5275 sayılı Kanun'un 14/4.maddesinde belirtildiği şekliyle,

hükümlülerin hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte ise kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilmesi gerektiği, bu durumda anılan Kanun'un 105/A maddesinin 1.fıkrası (a) bendinde gösterilen açık ceza infaz kurumunda bulunma şartını ve 2.fıkrada gösterilen açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının gerçekleşmemiş olacağı, böyle bir halde ise artık madde de sayılan iyi halli olma,

koşullu salıverilmeye 1 yıldan az kalma gibi diğer şartların incelenmesine imkan bulunmadığı nazara alındığında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2014 tarihli ve 2014/251 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;