Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/25213 K.2015/20171

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Dava konusu 1123 paket tütünün müsaderesi hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suça konu eşyanın değer ve miktarına göre sanık hakkında orantılık ilkesi de gözetilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hüküm kısmında sanığın mahkumiyetine karar verilirken TCK.nın 53.maddesindeki hak yoksunlukları yazılmamış ise de bu hususun, mahkumiyetin kanuni sonucu olup, infaz aşamasında gözönüne alınacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi ile D.. S..'nın davaya katılan olarak kabul edilerek lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi,