Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/25246 K.2015/21335

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1- Olay tutanağında otobüsün sevk ve idaresinin başka bir şahıs tarafından yapıldığının tespiti karşısında sanığa verilen cezada mesleğinin şoförlük olmasından bahisle, şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı açıklanmadan ve iddianamede talep edilmemesine rağmen sanığa bu konuda ek savunma hakkı de tanınmaksızın 5607 sayılı yasanın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

2- 5271 sayılı CMK nun 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrası gereğince "sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olup olmadığı, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği" hususlarını irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerektiği gözetilmeden,

kurumun bildirmiş olduğu eksik zararı gidererek zararı ödeme iradesi de gösteren sanık hakkında, subjektif şartlar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı esas alarak ve başka bir gerekçede göstermeyerek CMK'nın 231 maddesinin ve aynı gerekçe ile TCK 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,