Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/25437 K.2015/21763

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç konusunun miktarına göre, sanık hakkında temel ceza kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak daha ağır bir ceza verilmesi gerekirken, alt sınırdan uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin fıkrası belirtilmeksizin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak, yerine "Sanığın TCK'nun 53/1. maddesinin a-b-d,e bentlerinde belirtilen haklardan TCK'nun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,