KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/27480 E., 2016/5660 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet
- Hüküm
- Sanık ... hakkında beraat, sanık ... Hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayıl Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın sabıkasında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığı nazara alınmadan mahkemece “...sanığın sabıkasındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar gözetilerek yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ceza adaletine aykırı olacağından...” şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de kamu zararının giderilmemiş olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kazanılmış hak teşkil etmeyen ve güvenlik tedbiri niteliğinde olan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/27480, K. 2016/5660, 18 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama