KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/28620 E., 2015/11267 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2014/343655
- Mahkemesi
- Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 19/06/2012
- Numarası
- 2011/585 (E) ve 2012/396 (K
- Suç
- 4733 sayılı Kanuna Muhalefet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Gümrük İdaresinin temyizine göre yapılan incelemede;
Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 4733 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
1-Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6. Maddesine aykırı davranılması,
2- 5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesi gereğince belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından da aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasında çıkarılarak yerine "Sanığın hapis cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/28620, K. 2015/11267, 4 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama