KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/30838 E., 2018/342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, Erteleme, Müsadere
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
İncelemeye konu Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/502 Esas, 2013/478 Karar sayılı dosyasının suç tarihinin 08.03.2012, iddianame tarihinin 20.03.2012 olduğu;
Dairemizde aynı gün incelenen 2015/19195 esas sayılı Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/715 Esas, 2013/1451 Karar sayılı dosyasının suç tarihlerinin 20.01.2012, 22.01.2012, 01.05.2012 ve iddianame tarihinin 31.05.2012 olduğu ,
UYAP kayıtlarında yapılan incelemeye göre; sanık hakkında, 12/01/2012 tarihli iddianame ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine muhalefet suçundan Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/79 Esas, 2015/659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve 10/02/2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği ancak; birlikte suç işlediği diğer sanıkların temyizi üzerine Dairemizde 2017/11610 esas üzerinde kayıtlı bulunduğu gözetilerek;
Sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK.nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest dosyaların gerektiğinde birleştirilmesi, Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin anılan dosyasının kesinleştiği anlaşıldığından dosyanın getirtilip incelenerek ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması, eylemin TCK.nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/30838, K. 2018/342, 10 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama