Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/33800 K.2017/3614

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Üst Cumhuriyet Savcısı’nın temyizine göre yapılan incelemede

11.01.2013 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/3. Madde ve fıkrasında belirtilen 1 aylık yasal süresinden sonra 03.04.2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan Üst Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Gün adli para cezasının 1 gününün 20 TL’den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasa'nın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hükmün 3. fıkrasına “ TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince” ibaresinin eklenmesi,

2- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın hükümden çıkartılması,