KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/4940 E., 2015/11147 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2013/394791
- Mahkemesi
- Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 17/11/2011
- Numarası
- 2011/514 (E) ve 2011/979 (K
- Suç
- 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I- Mükerrerlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde, yalnızca mükerrerler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinde ise, adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrerler hakkında hükmolunan "adli para cezasının" infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir.
Bu durumda, 5237 sayılı TCK.nun 58, 5275 sayılı Kanun'un 106 ve |108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği cihetle, hakkında mükerrerlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
II- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,
III- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/4940, K. 2015/11147, 3 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama