Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/510 K.2014/9452

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Suçun sübutuna, vasfa ve uygulamaya yönelik sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Banka müfettişi tarafından düzenlenen 22.03.2010 tarihli raporda, sanığın zimmetinde kalan miktarın 105.100 TL olduğunun bildirildiği, soruşturma aşamasında uzman mali müşavir (öğretim üyesi), emekli Sayıştay denetçisi ve mali analistten oluşan bilirkişi heyetinin verdiği 30.07.2010 tarihli raporda, sanık tarafından kullanılan 17 adet krediden 90.100 TL'nin hesaba iade edilmediği ve S..

Ç..'in hesabından çekilen 15.000 TL ile birlikte sanığın zimmetinde kalan miktarın 105.100 TL olduğunun tespit edildiği, sanık savunmalarında aynı doğrultuda beyanda bulunduğu, yargılama aşamasında alınan 10.05.2013 günlü bilirkişi heyeti raporunda ise zimmet suçuna konu edilen kredilerin bir kısmının daha önce çekilen usulsüz kredilerin kapatılmasında kullanıldığı tespit edildiği halde, banka zararının 1.023.798 TL olduğunun belirtilmiş olması karşısında;

Zimmet nedeniyle meydana gelen banka zararı saptanırken sanığın bankaya verdiği (faiz ve diğer masraflar hariç) net zararın (mal edinmek maksadıyla lehine sağladığı yararın) esas alınması gerektiği cihetle; kovuşturma aşamasında dinlenen bilirkişi heyetinden buna göre ek rapor aldırılıp yukarıda belirtilen raporlar arasındaki çelişki de gözetilerek banka zararının yeniden tespitiyle sanığın hukuki durumunun tayini yerine tüm kredi işlemlerine konu edilen miktarlar toplanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,