Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/12784 K.2019/22940

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesinin, aynı maddenin 1. fıkrası ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sonradan yürürlüğe giren Kanunun lehe hükümler içermesi halinde uygulanacağı, lehe hüküm içermemesi halinde ise suç tarihinde yürürlükte bulunan Kanunun uygulanması gerektiği gözetilerek, sanığın eylemine ilişkin olarak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın sanık lehine hüküm içermediğinden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2. Davaya konu 300 litre mazot hakkında tensip ara kararı ile tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Nakil vasıtasının müsaderesine karar verilirken 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,