Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/17579 K.2019/32371

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların eyleminin 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinde düzenlenen toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1. Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi ve tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde “TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine" hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

1. Sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarının 2. bentlerinde yer alan “...karşılığı beher günü 20 TL'den paraya çevrilerek 80 TL...” ibaresinin çıkartılması ve sonraki bent olarak da “Sanık hakkında hükmedilen 4 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin eklenmesi,