Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/18405 K.2017/11020

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükmün gerekçe kısmında sanığın "şuçun işlenmesindeki özelliklere göre asgari hadden uzaklaşarak hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "takdiren ve tercihen cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle" denildikten sonra alt sınırdan uzaklaşarak temel cezanın 2 yıl 4 ay hapis ve 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişki ve karışıklığa neden olunması,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi 4. ve 9., yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

4-Dava konusu nakil aracının dosya kapsamına göre iyi niyetli üçüncü kişiye ait olduğu gözetilmeden iadesi yerine gerekçe gösterilmeksizin yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,