Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/3873 K.2017/6972

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...’ün temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın bildirdiği adrese 17.09.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 26.09.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...’nın temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizin 25.06.2012 tarihli bozma ilamından sonra, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.01.2013 gün ve 2012-1369 Esas - 2013-29 karar sayılı Kararında da ayrıntılı belirtildiği gibi 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'unda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'unda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4/...2 maddesinde atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5 maddesinde ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu;

kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken denetime olanak

verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/3. maddesinde toplu kaçakçılık suçunun oluşması bakımından fiilin iki kişi tarafından gerçekleştirilmesi yeterli sayılmış olup, sanıkların cezalarının anılan kanun maddesi uyarınca yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tazmini niteliği bulunan adli para cezalarına 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanıkların temyizi üzerine dairemizin, 25.06.2012 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilen 20.01.2009 günlü mahkumiyet kararında, sanığın neticeten 2.000,00 TL ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilmeyerek, sanığın 13.033,50 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA karar verilmek suretiyle CMUK.nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

4-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ve hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5- 4926 sayılı Yasanın 28/son maddesinde öngörülen “Birlikte kaçakçılık yapanlardan veya kaçakçılığa yardım edenlerden alınacak para cezasının tahsilinde, bunlardan her biri müteselsilen sorumludur.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak her bir sanığın ayrı ayrı tazmini cezadan sorumlu tutulması,

6- Suça konu kaçak sigaraların 4926 sayılı Yasanın 4/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken TCK.nun 54/4. maddesine göre müsadere edilmesi,

7- Sanığa verilen ceza tazmini para cezası niteliğinde olduğu halde, nispi harca hükmedilmemesi,