Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/4701 K.2018/1894

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de bu hususun infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin fıkradaki "sanığa verilen cezanın" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının" ifadesinin hükme eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, şoförlüğünü de yaptığı kendisine ait araçta nakliye işi ile uğraştığını ve aracına yüklenen toz şekeri sevk irsaliyesine dayanarak naklettiğini beyan etmesi, olay anında da bahse konu sevk irsaliyesini kolluk görevlilerine ibraz etmesi karşısında, savunmasının aksine, aracına yüklenen eşyanın kaçak olduğunu bildiğine ve atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi ve bilerek suçta kullanılmadığı anlaşılan sanığa ait nakil aracının iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,