KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/4747 E., 2018/2123 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, iade
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede
Suçtan doğrudan zarar görmeyen davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. madesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede
1-Sanıktan 3000 paket sigara ele geçirilmesi olayında mahkemece "ele geçen kaçak eşyanın sayı ve değerine göre" gerekçe gösterilerek verilen cezaya teşdit uygulanmış ise de TCK.nun 61. maddenin a-g bentlerinde belirtilen teşdit nedenlerine göre sigara miktarı gözetildiğinde kastının yoğunluğu ve işleniş şeklinin bir özelliğinin bulunmadığı ve benzer olaylar ile mukayese edildiğinde, daha çok miktarda kaçakçılık suçunu işleyenler ile daha az miktarda kaçakçılık suçunu işleyenler arasında hakkaniyete uygun adil ceza tayin edilmesi gerektiğinden asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayini,
2-Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5 maddesi uyarınca dava açıldığı halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre ise;
1- Gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesine uygun olarak tayin edilmemiş olması,
2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/4747, K. 2018/2123, 28 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama