KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/613 E., 2017/4834 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Kanuna Muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, Erteleme, Müsadere, Tasfiye
Karar Metni
357 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık ...'in temyizi üzerine yapılan incelemede
Sanık ...'in adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olan ve tecil hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden adli sicil kaydı olmasına rağmen bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
1) Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında sevk maddesi olarak TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 52. maddesinin yazılması,
2) 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
3) Dava konusu eşyanın müsaderesi yerine söz konusu eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine hükmedilmesi,
-2-
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca; hüküm fıkrasından hükmün dördüncü paragrafında yer alan "TCK.nun 52. madde" ibaresinin "TCK.nun 52/2. maddesi" olarak düzeltilmesi ve '"adli para cezasının ödenmediği takdirde kalan cezanın 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine'' ibaresinin çıkartılması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/613, K. 2017/4834, 6 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama