Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/18185 K.2016/10654

Dairemizin 20/05/2015 tarih ve 2014/23400 Esas, 2015/15227 Karar sayılı kararı ile, gümrük idaresi vekilinin temyiz isteminin reddine, sanığın temyiz istemi hakkında ise, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KD-2016/305914 sayılı itirazı ile, Dairemizin anılan ilamına karşı itirazda bulunulması üzerine yapılan incelemede Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 308/3. maddesi gereğince İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 20/05/2015 tarih ve 2014/23400 esas, 2015/15227 karar sayılı kararının kaldırılması ile yeniden yapılan inceleme sonucu, Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü,

I- Gümrük idaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede

Sanığın eylemi dava konusu eşyanın niteliği ve suç tarihi itibariyle 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz, sanık müdafiinin ek temyiz istemine ilişkin incelemede ise

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, alt soyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,