Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/18189 K.2016/10058

1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin mahkumiyetlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2000 tarihli ve 1998/2 esas, 2000/23 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun uyarınca cezaların infazının ertelenmesine ilişkin aynı Mahkemenin 26/03/2001 tarihli ve 2001/19-13 değişik iş sayılı kararı ile aynı tarihli ve 2001/21-14 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26/07/2016 gün ve KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/09/2016 gün ve KYB.2016/317446 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

4616 sayılı Kanun'un 1.maddesinin 4.fıkrasındaki "23 Nisan 1999 tarihine kadar işlenmiş ve ilgili kanun maddesinde öngörülen şahsî hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırı on yılı geçmeyen suçlardan dolayı haklarında henüz takibata geçilmemiş veya hazılık soruşturmasına girişilmiş olmakla beraber dava açılmamış veya son soruşturma aşamasına geçilmiş olamakla beraber henüz hüküm verilmemiş veya verilen hüküm kesinleşmemiş ise, davanın açılması veya kesin hükme bağlanması ertelenir..." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

4616 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih olan 22/12/2000 tarihinden önce kesinleşmeyen mahkûmiyetler için erteleme kararı verilebileceği, kesinleşen hürriyeti bağlayıcı mahkûmiyetler için davanın ve infazın ertelenmesi kararı verilemeyeceği, kesinleşen hürriyeti bağlayıcı cezalar için şartla tahliye kararı verilip, bu tarihe göre hesaplanacak süre sonunda bihakkın tahliye tarihine göre yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği,

4616 sayılı Kanun'a aykırı olacak şekilde kesinleşmeyen mahkûmiyetler için öngörülen düzenleme uygulanmak suretiyle sanığın üzerine atılı suçtan verilen cezanın 4616 sayılı Kanun'un 1/2,3 ve 4.maddeleri uyarınca şartları gerçekleştiğinden bahisle infazının ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;