Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/19833 K.2018/660

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Ertelenen uzun süreli hapis cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler göz önüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince;

1- Hükümden sanığın cezası ertelenmiş olmakla hakkında TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1...3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,