KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2016/21536 E., 2018/14376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Konusu ve tarafları arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu anlaşılan, yetişkin sanık...'e ait Dairemizce aynı gün incelenen ve bozulmasına karar verilen İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/462 E, 2014/372 K. sayılı dava dosyası ile incelemeye konu dava dosyasının aralarındaki fiili ve hukuki irtibat nedeniyle delillerin birlikte değerlendirilmesi bakımından birleştirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kabule göre ise;
1. Hüküm fıkrasında 4733 sayılı Yasa ve 5607 sayılı Yasalardan ayrı ayrı hüküm kurulduktan sonra netice cezanın aynı olduğundan bahisle suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinden bahsedilerek hangi suçtan hüküm kurulduğunun gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüte neden olunması,
2. Suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
3. Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenirken ''1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak kaydıyla ceza süresi kadar denetim süresi belirlenmesine'' denilerek infazda tereddüte neden olunması,
4. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54/1. madde ve fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2016/21536, K. 2018/14376, 18 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama