Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/315 K.2018/641

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca hükümde belirtilen şekilde alt sınırdan uygulama yapılması ve hapis cezasının da TCK.nun 50/1-...maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi durumunda anılan yasa hükümlerinin sanığın daha lehine olduğu, hükmün gerekçesinde de 5607 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın daha lehine olduğu belirtildiği halde, yine aynı hükümde 4926 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kurulan hükmün lehe olduğuna karar verilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2-5607 sayılı Yasa ile 4926 sayılı Yasa mukayesesinin delillerin değerlendirilmesi bölümünde yapılması gerekirken hükümde iki yasadan da hüküm kurularak infazda tereddüte neden olunması,

Kabul ve uygulamaya göre;

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler göz önüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,