Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/10796 K.2017/4025

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun’un 3/11, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli ve 2013/800 esas, 2014/626 sayılı kararını müteakip, sanığın 1.581,20 Türk Lirası analiz masrafı ödemesi gerektiğine dair 12/09/2014 tarihli ve 2014/579 sayılı ek harç tahsil müzekkeresine sanık müdafiinin itirazının reddine ilişkin Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/07/2016 tarihli ve 2013/800 esas,

2014/626 sayılı ek kararına yapılan itirazın kabulüne dair mercii MERSİN 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/08/2016 tarihli ve 2016/666 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08/03/2017 günlü kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/03/2017 gün ve KYB. 2017/18048 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yapılan yargılama sonunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezine ait 17/06/2014 tarih ve ...050478 seri sayılı 1.581,20 Türk lirası analiz hizmetine dair faturanın tahakkuk ettirilmesi üzerine,

Cumhuriyet savcısı tarafından 14/07/2014 tarihinde havale edilen sarf kararının mahkum olan sanıktan tahsil edilmesinde zorunluluk olup, mahkemece bu kapsamda 12/09/2014 tarihli ek harç tahsil müzekkeresi düzenlendiği nazara alındığında, mercii Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK.nun 324. maddesinin 2. Fıkrasında "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir." şeklindeki açık hükmü ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 26/05/1935 gün ve 111/7 sayılı "yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmelidir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 02/05/1966 gün ve 4/3 sayılı "tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleticeği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması

ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz, davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini" belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanğın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiğinden, kesinleşen hükümden sonra ek karar (ek tahsil harcı) ile bu hususların ikmal edilmesi mümkün bulunmadığından,