Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/1165 K.2019/36890

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141/3. ve CMK'nun 34, 230 ve 289/9. maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması, sanığın savunmalarına neden itibar edilmediğinin denetime imkan verecek şekilde açıklanması, sübutu kabul edilen ve suç oluşturan eylemlerin belirlenmesi ve yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden sadece mahkemenin 10.04.2009 tarihli, 2008/112 Esas ve 2009/147 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara atıf yapılarak gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabule göre;

Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 50/1-a ve 52/1. maddelerinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,