Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/1378 K.2020/15239

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçun işlendiği 13/08/2014 tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11.maddesi gereğince, "Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır". hükmü uyarınca dosyada mevcut Bitlis Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 15/08/2014 tarihli raporunda, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği iddia olunan suça ilişkin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin bildirilmesine rağmen, anılan rapor gözardı edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,