Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/13856 K.2018/118

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’in anılan Kanun’un 3/11, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

suçta kullanılan ... plakalı aracın müsaderesine dair Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2014 tarihli ve 2014/318 esas, 2014/1040 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2015/430 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanık müdafıinin müsadere yönünden verilen infaz kararının durdurulması talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 06/11/2015 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2014 tarihli ve 2014/318 esas,

2014/1040 sayılı kararının kaldırılmasına ilişkin HATAY 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2016 tarihli ve 2016/134 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15/11/2017 günlü kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2017 gün ve KYB. 2017/64695 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06/06/2016 tarihli ve 2016/5776 esas, 2016/7400 karar sayılı "...Müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karardır ve hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır..." şeklindeki ilamı gözetildiğinde, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, bir hüküm niteliğinde olmadığı,

hükmün askıda olduğu ve bu nedenle suçta kullanılan ... plakalı aracın müsaderesine ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği anlaşılmakla, Merciince belirtilen nedenlerle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2015 tarihli ve 2014/318 esas, 2014/1040 sayılı ek kararının kaldırılması gerekirken, aynı Mahkemenin 06/11/2014 tarihli ve aynı sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair asıl kararının kaldırılmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;