Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/17229 K.2020/6410

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebi uygun görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında, basit zimmet ve mudi ...'a yönelik banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçundan, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilen adli para cezalarında takdiri indirim sonucu belirlenen cezanın TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca 1 gün karşılığının hesaplanması ve buna göre sonuç adli para cezasının takdiri gerekirken yazılı şekilde adli para cezası miktarı 1 günün altına düştüğünden tayinine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından ve yine sanık ... hakkında basit zimmet suçundan hüküm tesis edilirken,

5411 sayılı Yasanın 160/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenmesinin ardından sırasıyla 5411 sayılı Yasanın 160/6. maddesi, TCK’nun 43. maddesi, 5411 sayılı Yasanın 160/5. maddesi ve TCK’nun 62/1. maddesinin tatbik edilmesinden sonra sonuç cezanın tespiti yerine yazılı şekilde hatalı uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin, gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmesi gerekirken TCK'nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 3/a, 3/b, 3/c ve 3/d fıkralarında yer alan "62." ibaresi çıkartılarak yerine "62/1." ibaresinin, yine 3/b ve 3/c fıkralarında yer alan "TCK 52." ibaresi çıkartılarak yerine "TCK'nun 52/2." ibaresinin eklenmesi,